Oszukanie na ojcostwie

Alimenty na nieswoje dziecko

 

Według szacunków doktora Rafała Płoskiego, kierownika pracowni genetycznej Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Akademii Medycznej w Warszawie, co dwunasty ojciec w Polsce (ponad 8 %), nieświadomie wychowuje cudze dzieci – spłodzone przez innego mężczyznę. Ale to nie koniec szokujących faktów związanych z tym tematem.

 

Domniemanie ojcostwa w małżeństwie i problemy z jego zaprzeczeniem

Według prawa w Polsce za ojca dziecka uznaje się automatycznie męża kobiety, która urodziła. A także, co ciekawe, w czasie 300 dni od rozwiązania małżeństwa. Mężczyzna może zaprzeczyć ojcostwa, ale ma na to tylko 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się o urodzeniu dziecka przez żonę. Czyli krótko mówiąc w czasie kiedy zazwyczaj nie podejrzewał jeszcze zdrady żony.

Po upływie tego terminu wniosek o zaprzeczenie ojcostwa może wnieść już tylko prokurator. Ale wcale nie musi tego zrobić. Może także odmówić wzięcia sprawy ze względu na rzekome „dobro dziecka”. I pozamiatane, mężczyzna wie że nie jest ojcem, np. dzięki testowi DNA, ale prawnie nie ma ruchu. Alimenty trzeba płacić, chociaż to kobieta jest winna sytuacji, to ona zdradzała i oszukiwała. Brzmi strasznie? Witajcie w Polsce. I poznajcie historie: pana Ireneusza, pana Pawła, pana Darka, pana Bartka i wielu innych. Sprawę komplikują tu bardzo niejasne przepisy, żeby prokurator wystąpił z wnioskiem o zaprzeczenie ojcostwa, trzeba uzasadnić to tym, że tego wymaga dobro dziecka lub ochrona interesu społecznego. Jak widać na przykładach te sprawy to prawdziwa loteria. 

 

Jak to wygląda przy dziecku pozamałżeńskim?

Co ciekawe tu sprawa wygląda prościej. Jeśli mężczyzna uznał dziecko w urzędzie, które okazuje się nie być jego, wówczas może zaprzeczyć ojcostwo w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym dowiedział się, że nie jest biologicznym ojcem. Z tymże nie nazywa się to wówczas zaprzeczeniem ojcostwa, tylko ustaleniem bezskuteczności uznania ojcostwa.  

Być może nie wszyscy o tym wiedzą, ale istnieje również coś takiego jak domniemanie ojcostwa dziecka pozamałżeńskiego. Za ojca dziecka uznaje się mężczyznę, który obcował z matką dziecka nie wcześniej niż w 300 dniu oraz nie później niż w dniu 181 przed narodzinami. Obalić to może udowadniając, że nie uprawiał seksu z matką dziecka w tym okresie lub że ona uprawiała seks z innym mężczyzną, którego ojcostwo jest bardziej prawdopodobne albo po prostu poprzez poddanie się badaniu DNA. 

Reklamy